Vanmorgen om 8.30 werden we aan het hotel afgehaald door Eco Tours voor onze dagtocht van vandaag.
Wij reden van La Serena naar Caleta Punta de Choros ( een rit van 2 uur) om daar met de boot naar Isla Choros en Isla Damas te gaan.
De boot waarmee we varen is niets meer dan een veredelde vissersboot ( er zijn bankjes en lifejackets voorzien )
Het weer was niet al te super ( veel wind, nogal wat golven en bewolkt bij vertrek) dus oorspronkelijk was het nog de vraag of we gingen uitvaren of niet……
Na iedereen aan boord te hebben gehesen (zo’n 20 man) vertrokken we op een nogal ruwe zee naar Isla Choros, het eerste eiland van het Reserva Nacional Pinguinos Humboldt.
Nog geen 2 minuten nadat we vertrokken waren, was ik al kletsnat….. Een grote golf sloeg stuurboord over de rand en zodoende was ik al nat van teen tot nek…..
Op Isla Choros mag niemand aan land, het is een reservaat en enkel wetenschappers mogen er op land. Er was genoeg te zien vanaf de rand van het eiland.
In de eerste plaats natuurlijk de Humboldt Pinguin, herkenbaar aan het streepje dat helemaal doorloopt over zijn borst en zijn formaat, het is de kleinste der pinguïns en is enkel 50cm groot.
Het zijn ook de enige pinguïns die kunnen klimmen. Langs de rand van het eiland zagen we verschillende paden (gemaakt door de pinguïns) die hogerop op het eiland leidden.
Naast de pinguïn zijn er hier verschillende andere dieren te zien zoals de zeeleeuw, zeehond, zeeotter en verschillende vogels zoals de kormoraan, de lile ( is een andere soort kormoraan met oranje bek en poten) de pelikaan, meeuwen in alle sorten enz…Dit alles zagen we rond Isla Choros waar we rond konden varen, maar waar we niet aan land mochten.
Dolfijnen kijken zat er vandaag niet in, want dan moesten we naar de achterkant van Damas varen en daar was te veel wind, dus geen dolfijntjes vandaag….
Rond Isla Choros zijn er ook veel vissers die Abalones vissen.
Het is een schelpdier (zoals een mossel) maar dan gigantisch groot. De schelpen worden gevangen door duikers en elke schelp apart heeft wel een vrucht vergelijkbaar met een goeie steak. Eigenlijk is het zoals St. Jacobsvrucht of oester, maar dan véééééééél groter. We hebben mogen proeven en het smaakt heel ziltig, zoals rauwe oester, maar ’t is nogal taai. Gebakken denk ik dat het wel lekker is…
Volgende eiland is Isla Damas, hier konden we wel aan land.
Hier is minder wildlife, maar qua landschap is het dan weer veel specialer.
We hebben het geluk – we konden er alleen van dromen – maar we zijn midden in de desierto florido beland.
Dit fenomeen doet zich gemiddeld één keer in de 10 jaar voor (enkel als het 5 dagen geregend heeft in de winter).
Desierto florida wil zeggen de bloeiende woestijn, de woestijn die plots vol bloemen staat…. Alle kleuren…geel, wit, paars, rood, groen….
Anders is dit een gewone rotsvlakte, nu is het precies het ideale gewenste rotstuintje in de Max!
Prachtig!!!! Zo mooi, ik kon niet stoppen met fotookes maken (142 volgens de laatste telling).
Na een uurtje rondwandelen op Isla Damas voeren we terug naar Punta Choros om daar te lunchen (om 4 uur)
Empanadas met kaas en garnalen, reinetta (vis) met puree en salade en ijs toe
Na de lunch reden we terug naar La Serena.
Vanavond hebben we gegeten in een klein restaurantje hier in het centrum van La Serena, de vrouw was superlief en wou ons vanalles laten proeven. Ze had een klein kruidentuintje op het balkonnetje van het restaurant, dus vertelde ze vanalles over de verschillende kruiden, maar bovenal, de steak werd geserveerd met de beste pepersaus die we tot nu toe om het even waar gegeten hebben! Super lekker dus !Nootje : Als je op de foto klikt zie je ze groter en beter ;-)
Nootje 2 : Gisteren was er een aardbeving van 5.3 in Noord Chili, de regio waar we volgende week zijn. Gelukkig was het epicentrum in zee op 40km diepte, dus geen schade maar wel effen interessant om mee te geven :-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten