Copiapo

Vandaag was een rijdag.  Van Vicuña via La Serena naar Copiapo duurde iets meer dan 6 uur voor een rit van 430 km.

We reden bijna de hele tijd langs de Panamericana (de grootste autoweg in Chili die Noord en Zuid met elkaar verbindt) maar het was voor het grootste deel maar een éénbaansweg en door het drukke verkeer was de gemiddelde snelheid soms nogal laag.

Er rijden meer vrachtwagens en bussen over deze weg dan personenwagens, dus vandaar dat het soms ook trager gaat vooral bergop....

Onderweg zijn we één omgekeerde vrachtwagen tegengekomen, was van de weg geraakt en ondersteboven de ravijn ingestort……’t zag er nogal spectaculair uit….

Copiapo ligt midden in de Atacama woestijn en is vooral vorig jaar bekend geworden toen er 33 mijnwerkers in een ingestorte mijn opgesloten zaten.  Ze zaten opgesloten van 5 augustus tot hun redding op 13 oktober.  De reddingsactie was een hele onderneming die wereldwijd rechtstreeks op TV te volgen was.

Op het centrale stadsplein werd de klok geluid telkens er weer een mijnwerker naar boven gehaald werd.  Het moet een redelijk emotionele bedoeling geweest zijn toen voor de inwoners van deze stad.

Nadat we ingecheckt hadden in het hotel waar we de volgende 3 nachten verblijven, zijn we de stad een beetje gaan verkennen.  Veel is hier niet te zien, vooral winkels zoals elke doorsnee Chileense stad en een mooi centraal plein.

Deze stad dient dan de volgende dagen enkel als uitvalsbasis voor enkele uitstappen.

Extraatje voor diegene die de blog dagelijks lezen, er zijn fotootjes toegevoegd bij het verslag van gisteren 'Pisco en Planeten'