Four seasons in one day!

Na een rit van bijna 700km zijn we aangekomen in Los Vilos.  We zijn dus keirecht 700 km naar het zuiden gereden en dat hebben we geweten….

Vanmorgen stonden we in Copiapo op met stralend blauwe lucht.  Op weg naar hier zagen we in de verte heel donkere wolken en ja hoor effen later begon het te regenen.  Hoera regen in de woestijn, het regent hier eigenlijk nooit, wat een geluk hadden wij toch om dit te mogen meemaken.

We stijgen tot een hoogte van 1000 meter en plots zien we witte bergtoppen!  Sneeuw?!  Ja maar dat zal wel van vroeger zijn, het is hier trouwens nu pas lente…. Maar helaas pindakaas, we hadden nog meer geluk, eenmaal rond de 1200m hoogte zaten we in een heuse sneeuwbui!  Alles was wit en het verkeer vertraagde….. en we hadden zo’n lange afstand voor de boeg….

De Chilenen vonden dit prachtig.  Ze stopten langs de weg om sneeuwbalgevechten te houden en er werden vlijtig fotootjes gemaakt.  Voor hun was dit iets heel uitzonderlijks.  Op het nieuws konden ze niet stoppen met praten over de sneeuwval die zooooooooooo uitzonderlijk was.  Sneeuw in de woestijn!  Eerst zien we de woestijn in bloei staan en vandaag zien we hem ondergesneeuwd!

We dalen langzaam weer tot zeeniveau en het slechte weer veranderd plotsklaps in het prachtigste zomerweer dat je je kan voorstellen.  Blauwe hemel, stralende zon. 

Hier in Los Vilos overnachten we in een hotelletje vlak aan zee, we horen de golven ruisen (whawwww!!!!) Het is een simpel typisch Chileens hotelletje en omdat het zo goedkoop was hebben we gelijk de suite genomen (die kost ons omgerekend  € 45)

Deze namiddag zijn we een empanada gaan eten in zo’n typisch zaakje van hier.  Op de foto zie je Guido en de hond die ons gelijk adopteerde voor een dag en overal braaf bleef wachten tot we klaar waren met eten of winkelen.

 

Vanavond weer eens vis gaan eten – hoe kan het ook anders hier aan de kust – en onze favoriete vis is reinetta een redelijk vaste witte vis, beetje structuur van zwaardvis en tonijn maar dan dunner.

Voor de rest is er in dit stadje niet al te veel te beleven.  Ook hier weer hetzelfde als gisteren in de zomer zal het hier best druk zijn met toeristen, maar nu zijn er enkel de inboorlingen te bespeuren maar dat vinden wij net het leukste.  La pura vida!